dear blog.
2 hari lepas buat 1st time nye aku dpt dugaan di rumah camni.
hari selasa lepas aku balik keje lambat.
dalam pukul 7 aku balik. sampai parking bwh rumah nmpk cm rmi org.
aku mule pelik, gelap tu aku rase bese sebab selalu pun gelap je bwh tu.
sampai depan lif aku tercengang ternganga. dua2 lif rosak. apekah!
hati mule neves pikir mcm mane aku nak naik tangge yg gelap tu.
aku memang penakut, tapi dlm keadaan trdesak aku kene berani.
nasib baik ade yang naik saing2 aku mase tuh.
tingkat G n 1 memang gelap xde lampu tangge nye.
aku on flash hp aku bagi sume org jalan lancar.
tserempak sorg nenek cina btongkat naik. kesian aku tgok.
aku x tanye die level brape, tpakse tinggal die nek sendiri sebb kejar nek saing lain.
serious aku takut sgt2 naik sorang2 kat tangge tu.
sampai tingkat 5 nafas aku mule kekurangan. tingkat 8 aku mule stop.
tcungap2 n dada mule sakit sebab jantung dipakse pumping laju oksigen.
teruskan naik sampai tingkat 10. hoyeh lagi 1 tingkat!
tibe2 hp aku bebunyi, kakzarin call. die tanye aku dh balik n kt mane.
aku ckp kat die aku kat level 10, die suruh aku tunggu.
aku turun perlahan2 sampai tingkat 7 aku jmpe die.
n kami naik same2. masing2 tecungap2.
sampai rumah kami sume bising sebab lif rosak. this is hell man!
lepas rehat2, kami tengok cite 'soffiya' kat tv3.
tibe2 blackout! kami trus bepelukan 3 org.
sume senyap pastuh trgelak sebab tindakan auto memeluk org sebelah. hahah
kitorg tengok kat balkoni, 1 bangunan ni xde elektrik.
hadoi. lilin dah la xde kat rumah kami. mase maghrib plak tu. adoiii la..
tapi x lame lepas tu, elektrik ade balik. kami sambung layan drama.
lepas tu aktiviti biasa kami buat, mandi, makan, tgk tivi.
tapi aku risau. kakin x balik lagi. lif rosak.
camane die nak naik. haih kesian die.
dlm pukul 12 die balik, budak ofice die bg torchlite.
nasib bek die berani. aku mule mngantuk mase tu.
kami pun tido x lame tu.
sedang lena..........
tibe2 kakin kejut, "aja aja, bangun turun, rumah atas terbakar"
aku trus bangun bile dengar perkataan 'tebakar' tu.
tak pikir ape lagi aku trus tuju pintu, tapi kak sempat igtkan,
"aja jgn lupe ic..", aku pun trus grab beg laptop, purse, external n sweater.
kitorg trus keluar, dlm mase nk kua tu dengar sume kelam kabut.
orang menjerit2 suh turun, terbakar.
ya Allah mase tuh jantung ni degup laju sgt wlupun x turun tga lagi.
kitorg trus tuju tangga, tibe kakin tanye, "kak zarin mane? die x bgun ke?"
ya Allah kakzarin! mcm mane die bleh tetinggal ni.
kakin suruh kitorg turun dulu die pegi kejut kak zarin.
aku n uzri turun tangga dengan deras. orang ramai menolak2 nak turun cepat.
aku on flash henpon aku sebab gelap x nmpk anak tangga. takut misstep n jatuh.
x lame tuh kakzarin call aku, bunyi die mcm nk nages "aja, korang kat mane?"
aku cakap aku otw turun, die mintak tunggu die n turun same.
aku pesan kat die, kakin tunggu die dekat level 9. level tu kami bpecah.
dalam turun tangga tu aku terpikir kejadian WTC tu je. tah nape.
berdoa x benti2, berharap sempat turun.
alhamdulillah sampai parking aku suh uzri tunggu same kat luar dari parking.
kami tunggu kakin n kakzarin kat luar.
x lame tu kakin call tya tgu kat mane. lepas tu kami bkumpul kat tempat same.
usha2 rumah yg dikate terbakar tu.
asap x bape nampak, aku rabun sgt.
tapi mase turun tangga mmg bau asap.
lepas tunggu2 polis n bomba datang. lepas tu kami nek keta n parking luar rumah.
tunggu keadaan reda. dalam pukul 630 nmpk org kat luar makin surut balik.
kami pun gerak balik. lampu parking stil gelap.
tapi nasib bek lif dah elok. kami x payah nek tangga. Alhamdulillah.
naik atas, 1 rumah bau asap. huhuhu.
mase nak pegi keje, lif rosak balik. adoi la. turun lagi 11 tingkat.
esok pagi mcm bese, tgahari tu nak balik lunch ajak kakzarin.
lif rosak, xde keberanian aku nek sorang2.
tibe2 trnampak kedai mamak bawah ofice aku de buat openhouse.
aku bgtau kakzarin, trus die nak pegi.
sape taknak makan free beb.
mmg heaven utk kami yang takde duit ni. Alhamdulillah rezeki.
mase makan kami ajak uzri turun makan skali.
die pun turun n bawak berita buruk.
air n elektrik takde! aku dah neves.
bharap petang balik keje nanti ade balik air n letrik.
balik keje, lif stil rosak. panjat lagi 1 tingkat. =="
sampai rumah aku tcungap sgt2. sebb beg berat bwk lappy.
lepas tu aku trus down, rumah kami still xde letrik n air.
yaaaa dugaan apekah ini. aku trus down n terbaring.
sampai ke maghrib tunggu brharap ade balik kmudahan penting tu.
tapi still xde, kami kene cari jln len utk mmbersihkan diri.
malam tu kami pack baju n sempat beli 15 botol mineral.
in case ade yang nak terbuang plak malam nnti.
disebabkan kami bertiga (aku, kzarin n kakin - uzri balik umh kakak die)
belum mmbersihkan diri, kami bcadang tumpag rumah kakak kzarin.
malam tu jugak kami pegi ampang. jauh kami mencari toilet :)
lepas mandi manda gosok baju untuk esok kami pun gerak balik.
aku mule mngantuk sebab letih.
sampai parking tengok xde letrik balik T_T
(ms nk beli mineral tgk bngunan kami ade letrik blik rupenye skejap je)
kami angkut 15 botol mineral dgn beg baju2 nek tangga yg gelap tu.
sampai tingkat 3 kami dh mule cungap pelahan.
sesudah sampai floor kami, ade tesempak dak2 lain tengah nak turun blah dari bgunan ni.
nape tah aku rase cam dalam zaman kegelapan je. huhuh.
dah sampai, xleh tido plak. golek2 tanpa sedar aku dah telena.
pagi ni bangun tengok terang benderang. oh lampu!
toilet ade bunyi air. aku bangun tengok melimpah air.
yaaaaaaa letrik n air dah ade! hurey!
lif pun dah oke! yaaaah xde ape yg lebih baik dari sume ni.
Alhamdulillah, zmn kegelapan kami sudah terang.
harap kekal kan sampai biler2.
pegawai2 maintenance sile buat kerja pliissss!
oke, thats all entry for this case.
be back if theres more =="...
p/s : ya Tuhan, dugaan mu ku terima dengan redha.

0 comments:
Post a Comment